Steeds beter

"Dus CQ amateurs aan drie meter, schakel maar in en vertel er maar wat van. 10 seconden voor de plug en ik ben stand-by..."

Het illegaal zenden in de 3-meterband was inmiddels een van mijn grootste hobby's geworden. Muziekprogramma's daar deed ik niet aan, maar wél aan knutselen, verbindingen maken en duplexen. Het doel was om alles bromvrij en met een zo goed mogelijke geluidskwaliteit uit te zenden.

Slaapkamers werden omgebouwd tot studio. Natuurlijk werkte je met een Alecto of Phonic mengpaneel en een electret microfoon met een plofkap erop. Het plofkapje was een uitgeholde soft-tennisbal, en de microfoon werd aan een verstelbare bureaulamphouder gemonteerd waar de lamp vanaf gesloopt was.

Wat voor muziek draaide je zoal? Nou, opnames van de Soul Show zoals dit stukje mix.

Ook muziek van Change, de S.O.S. Band en de B.B.& Q. Band klonk ook wel relaxed. Net als Raydio - You Can't Change That, Hall & Oates - I Can't Go For That en Level 42 - Love Games. Allemaal stoere piratenmuziek, zeker als je de 12'' versies had. Voor het DX-en (hahaha) werd vaak synthesizer muziek gedraaid van Vangelis of van Jean Michel Jarre. Equinoxe 5 en Oxygene 4 waren zijn bekendste nummers.

Ik had in het begin voornamelijk contact met Rinke de Katmandu en Peter de Ultravox. Maar op een gegeven moment kwamen er ineens wat meer piraten op de 3-meter band. Eentje had het over een antenne die bij hem op het balkon lag. En op een dag toen ik mij fietsend naar de Ultravox begaf, zag ik bij iemand een TV-antenne op een balkon liggen, dat was dus de antenne van de Twellose Omroep Stichting, later de Powerstation. Een paar dagen later maakten wij onze eerste verbinding op de 3-meterband.

Mark was weer bevriend met Werner B., en die kende Ben B. weer (via tafeltennis?), en zo werd de club Twellose piraten steeds groter.