Lopend duplexen

In de jaren '80 stond er een leegstaand schoolgebouw op de kruising Hietwijdeweg - Martinusweg - Molenstraat. (Na enig zoekwerk op Internet moet dat de RK Huishoudschool aan de Molenstraat 59 geweest zijn). Het stond op de plek waar nu een wit kantorencomplex staat met oa. Apotheek Duistervoorde. Op deze kaart kun je de locatie terugvinden.

Via de fietsenstalling van de Ludger MAVO, wat nu het Veluws College is, kwamen we (Ikzelf en X) op het schoolplein. Wel oppassen voor de buurman, die stond regelmatig op de slaapkamer naar buiten te loeren. We ontdekten dat we via de gymzaal naar binnen konden klimmen via een schuingeplaatst fietsenrek wat daar reeds stond.

Al gauw hadden we onze lopers (afgevijlde sleutels) meegenomen en konden we door de achterdeur de gymzaal betreden. Na enkele bezoekjes vonden we in een kastje de originele sleutels, daarna konden we zelfs door de voordeur naar binnen. Niet dat we dat ook deden hoor, want daar kon iedereen je zien.

Het was best spannend binnen. We gingen natuurlijk meestal 's avonds als het al donker was, wat het nog spannender maakte. Er waren enkele vreemde lokalen en kamers die er in het donker best wel eng uitzagen. Een kamer herinner me ik nog goed, het was een erg donkere kamer op de eerste verdieping, met een open haard erin. Er waren meerdere kelders waarvan er eentje onder water stond. Op een gegeven moment vonden we aan het eind van een gang een luik wat leidde naar een andere kelder. De trap naar zolder voerde je langs een gigantische CV installatie. Ook niet prettig om in het donker langs te moeten klimmen.

 

Het leek ons wel gaaf om op zolder een geheime zender te plaatsen. Het op afstand aan en uitzetten zou dan met een zender van een radiografisch bestuurbare auto moeten gebeuren. Dit is echter nooit wat geworden, we hadden geen radiografisch bestuurbare auto...

Wel hebben we er meerdere keren een duplex gehouden. We hadden onze babyfoontjes netjes ingebouwd in kastjes met een 9-Volt batterij erin. Ik weet nog dat de mijne in een blauw plastic kastje zat, met een telescoop antenne erop. Ik had toen een hele fijne babyfoonzender met een electret microfoon en varicap afstemming. X had als ontvanger een superkleine FM walkman, en ik had de Panasonic DR22 in een rugzak en de Sennheiser op mijn hoofd.

Wij moesten regelmatig opnieuw op elkaar afstemmen, en kregen elkaar tijdens het duplexen in dat schoolgebouw niet altijd even goed mee. Dat gold echter niet voor de rest van Twello, de volgende dag kreeg X van iemand de vraag waar we toch waren die vorige avond...