Steeds verder

Het vermogen van een kale oscillator van een stentor (Een Hartley oscillator met de BF245) was haast niet te meten, maar gelukkig waren de condities medio jaren '80 zeer goed, mede door een zonnevlekkenmaximum in die tijd. We werkten met vermogens van slechts 50mW tot 1,5W, en bereikten daarmee stations die tientallen kilometers van ons verwijderd waren. We maakten contact met oa. Deventer, Huissen, Arnhem (plastic sound), Giesbeek, Apeldoorn (oa. Victoria, Foxy en Makai), en stations in Dieren, Didam en Eerbeek.

Nu ik eraan terugdenk was het eigenlijk best wel een wonder dat het zo goed ging, mede gezien de provisorische antenne's waarbij soms antennekabel met kroonsteentjes aan elkaar was gemaakt, tuners die de hele band tegelijk ontvingen, en zenders met batterijvoeding om brom te voorkomen.

Het verst verwijderde station waar ikzelf verbinding mee gehad heb zat in Groesbeek, hemelsbreed ruim 50 Km van Twello verwijderd. Volgens mij kwam ik daar 30% binnen. De naam van dat station ben ik helaas vergeten. De zender waar ik die nacht mee werkte had een BF245 oscillator en een 2N2219A in de 'eindtrap'. Met koelster. Het uitzenden midden in de nacht was echter niet bevorderlijk voor mijn schoolresultaten.