27Mc PTT MARC

Luister <hier> naar een opname uit de begintijd van de legale PTT MARC 27Mc.

Op 3 maart 1980 kwam de 27Mc band vrij. Dankzij de MARC, de Machtigingsregeling voor Algemene Radio Communicatie, mocht iedereen met elkaar communiceren via 22 kanalen in de 11 meterband op de korte golf, FM modulatie. De beperkingen waren er ook: Maximaal ½ Watt vermogen en je mocht geen richtantenne gebruiken. Maar goed, hiervoor hoefde je dan geen examen te doen. Je moest tenminste 14 jaar oud zijn en voor ƒ35,- bij het postkantoor een vergunning halen (wat bijna niemand deed), en dan mocht je uitzenden met een PTT goedgekeurd bakkie.

CB werd in korte tijd erg populair, overal zag je 27mc antennes staan. Bakkies kon je in zowat ieder dorp bij de plaatselijke radiowinkel kopen. De Buijzer Expert in Twello verkocht Skyline bakkies.

S-meter   S-meter

In December 1980 logeerde ik bij een oom en tante in Ede, daar kocht van mijn spaar- en verjaardagsgeld mijn eerste bakkie. Volgens mij kocht ik die bij de Hupra in Venendaal. Het was in die winkel érg druk bij de 27mc afdeling. Ik zag een stapel Philips 22ap369's staan. Dat bakkie liep achteraf gezien blijkbaar niet zo goed, want hij kostte toen slechts ƒ149.-. Later las ik in een test dat de ontvanger van de Philips niet al te best was, wat inderdaad ook wel klopte. Maar goed, „Die moet ik hebben" dacht ik toen bij mijzelf. Ik kocht er meteen een 1,40 meter lange DV27 mobiel antenne bij. In Ede hebben we het bakkie in de auto gebouwd.

Begin januari 1981 thuisgekomen na de logeerpartij werd de DV27 op het ijzeren hek van het balkon gemonteerd en maakte ik verbindingen over vele kilometers. Dat alles deed ik onder de skipnaam 'Red Fox'.

Philips 22AP369PTT marc

Ook op de fiets was ik staande bij. De DV27 werd op de bagagedrager gemonteerd en de benodigde spanning werd opgewekt door de fietsdynamo met daarachter een gelijkrichter en een dikke elco. Je moest wel behoorlijk doortrappen, anders was de opgewekte spanning te laag en werkte de bak niet meer.

Ik was echter niet de enige met zo'n bakkie, zelfs de rijdende kruidenier had er een in zijn SRV wagen gebouwd. Na schooltijd en vooral 's avonds was het een hele toer om een vrij kanaal te vinden. Later had ik ook een bakkie met een Cybernet print erin en daar kon je op de print een groene trimmer van 22pf bij het kristal solderen, en die trimmer met een schakelaar aan- of uitschakelen. Dan kreeg je zomaar 5 alfakanalen én kanaal 24 er bij!

Later nam ik nog een GPA 27½ over, met een paar meter dikke RG213 coax erbij. Iemand aan het begin van de Jacob van Ruisdaelstraat had die te koop staan.

Waar gebruikte je een bakkie?

  • Thuis (basis)
  • In de auto (mobiel)
  • Op de fiets (fiets mobiel)
  • In de caravan of op de boot
  • Te voet

Welke randapparatuur was er zoal?

  • Bakkie (de zendontvanger)
  • SWR meter (hulpmiddel om je antenne af te regelen)
  • Kale handmike (standaard microfoon zonder versterker)
  • Voorversterkte tafelmike (microfoon met versterker)
  • Rogerbeep (voegt een piep toe na je doorgang)

Welke codes gebruikte je?

  • 73, 55 of 88 (de hartelijke groeten)
  • QSL (ik heb je ontvangen, meestal bevestigd met een QSL kaart)
  • QTH (je lokatie)
  • Fietsen (de kanalen langslopen)
  • Knijper (iemand die de microfoon ingedrukt houdt en zo een gesprek verstoort)
  • Kappa (begrepen)
  • Staande bij (je bakkie staat op ontvangst)
  • De Wikipedia pagina toont veel overeenkomsten, zouden ze hier rondgeneusd hebben?

Welke antennes kon je gebruiken?

  • DV27 (een mobiele antenne)
  • GPA 27½ (een antenne van 5,5 meter lengte)
  • Een 5/8 antenne (een antenne van 7,20 meter lengte)
  • Een Skylab (bekend door zijn radialen)

Waar kon je meer lezen over CB?

  • Het maandblad Break Break, later overgegaan in Radio Amateur Magazine.
In Twello spraken gebruikers van de 27Mc elkaar gewoon met de voornaam aan, maar velen gebruikten daarnaast ook een skipnaam. In Twello had je bijvoorbeeld de Zwarte Lola (Tonia), de Whiskey Bravo (Willem) en de Bravo Bravo (Bennie). De rijdende SRV kruidenier noemde zich de Castor. Mijn eigen skipnaam was de Red Fox. Hieronder een afbeelding hoe mijn QSL kaart eruit zou gaan zien. Hij is echter nooit gedrukt want a) daar had ik het geld niet voor en b) vond ik het eigenlijk nogal zinloos.
 
Omdat ik veel mobielend met een opvallende antenne rondreed heb ik in 1990 toch maar een machtigingsbewijs gehaald op het postkantoor. Volgens mij kostte dat toen niets meer, maar dat weet ik niet precies meer. Het jaar erop had je helemaal geen machtiging meer nodig, als de zendapparatuur maar goedgekeurd was.
 

27-6-2005